2.02.2009

Hatıraların Kaldı Ellerimde

Hatıraların kaldı ellerimde…-1-

''…Aklıma gelenleri söylemem lazım
Lafımın arkasında durup dönmemem lazım
Eğilmeden kırılmadan dimdik ayakta
Hatta belki bu şehri terketmem lazım...''


Çok dağıtmıştım,kitaplarımı,dosyalarımı,giysilerimi….T oparlamak gerekli…
Kafa çoktan dağınık ama kafamı toparlamak eşyalarımı toparlamak
kadar kolay olmayacağından,kitaplarımdan başlıyorum…
En arkada …O da ne? Ben bu kitabı parçalamamış mıydım
(hiç kitap parçalanır mı?Onca emekle basılan para verip de aldığınız
kitabı hiç parça parça yaptığınız oldu mu)
Hayır işte orada duruyor…Alıyorum elime peki o yırttığımı
hatırladığım anlar neydi?Hepsi bir hayalmiş…
Oysa elimde sayfa sayfa parçaladığımı hatırlıyorum…
Demek kitaba kıyamamışım,yoksa senden kalan hatıralara mı …

Elimde kitap ,aldığım gün 12 mayıs...
Heyecanla okumaya başladığım zamanlar ,
sayfalarına yazdığım notlar,sonra seninle okumamız…
Dalıp gittim ,o sayfalarını birlikte çevirip
birlikte yorumlarımı okuduğumuz aynı şiire kitlendiğimiz kitap,
sayfasındaki şiiri gözlerime bakarak okumaların…

Ama işe devam etmeli, hem güzeldi o günler,ağlamamalı şimdi…

Dergiler de çoğalmış ayırmak gerek.Ama işte o dergi;Benim bulamayıp da
sana alır mısın dediğim ve bizimle nerelere kadar giden dergi…
Ellerim dergide geziniyor,bana getirene kadar ne uzun bir zaman
tuttuğunu düşünüyorum dergiyi ve kokuyorum ellerin varmış gibi…
Sonra kendime gülümsüyorum,dergi koklanır mı hiç….
Koklanırmış meğer …koklanırmış…

Ama işe devam etmeli ,hem güzeldi o günler,ağlamamalı şimdi…

Giysiler uzun zaman alacak,en iyisi çekmecelerden başlamak.
Bir,iki tamam ama üçüncü çekmecede ne var biliyorum…
Kitap ve dergi gibi sürpriz olmayacak…
Lades yazan peçete,sonra ilk aldığın çikolatanın kağıdı
(içini büyük br zevkle yemiştim tabi),
sonra o kamış... Hani şu ladeste en garip şekilde
yenilmeme sebep olan kamış…
ezilmiş büzülmüş ama bende hala….
tıpkı sevgimiz gibi,eskimiş,yıpranmış,
tedavülden kalkmış ama hala bende,
yenilenmeyeceğini bile bile saklıyorum.
Osmanlı şekerini hatırlayacak mısın acaba.O şeker bile var…
Dokunmadım hiç birine ,elim peçeteye gitti ama açamadım…
Her zamanki gibi üzerlerine giysilerimi koydum…
Kimden saklıyorsam artık…
Sanırım her an karşıma çıkmasına hazır değilim hala…

Ama işe devam etmeli hem güzel hatıralar bunlar,ağlamamalı şimdi…

O en sevdiğin şiiri yazdığın kağıt ise,daima yanımda…
Bir otobüs durağında yazıverdiğin…

İş bitti ama güzel hatıralar bunlar,ağlamamalı şimdi...
Hatta bunların üzerine bir de hayal kurmalı şimdi...

Bir anda seni görsem yolda elinde o en sevdiğim çikolatalardan,
sonra lades tutuşsak ve ben yine unutsam sen lades desen bin kere…
Kitabı yeniden okusak, ben yeniden yorumlar yazsam köşelerine,
sonra bulamadığım bir dergi olsa ve sen alıversen bana,
otobüs durağında yazacak bir şiirin olur mu yine…
Sakladığım o tek küp şekeri birlikte içeceğimiz çay içinde eritsek,
şekerin eridiği gibi tüm kötü günleri eritebilsek,
biz yine birbirimize bakarken erisek ve ben
hatıraları saklamasam
Ya da saklasam ,ama böyle ağlamasam….
ne bileyim,hayal işte...


bEnDeN oLsUn…n.b. 4-mayıs-2008
nar_ı beyza

Hiç yorum yok: