8.02.2009

Yakılası şiirler

Kadın yorgun bitkin
Adaya attı kendini
Ada şaşkın ,heyecanlı ,kucakladı kadını
Kadın adayı her keşfe çıktığında
Daha çok aşık oldu adaya
Denizler onu geri çağırdığında
Adayı bırakamayacağını anladığında,
İkilemede kaldığında,
Ada kükredi sönmüş volkanını harekete geçirdi
Ada ateşe verdi kadını
Ada biliyordu yansa da yeniden ada olabilirdi
Ama kadın yanarsa denizlere geri dönemezdi
Kadın istemeden yanarak giderken
Adadan asla çıkmaycak bir hatıra bıraktı
‘’kumsaldaki ayak izleri’’


Yaşanan ,ama kaleme alınmayan,hiç yazılamayacak kitabımızın adı olan‘’kumsaldaki ayak izleri’’nin hatırasına….

yakılan aşkın savrulan küllerine…
bEnDeN oLsUn…
nar_ı beyza...Ekim-2008

Hiç yorum yok: